Monday, 6 April 2026

The Zephyr Song


เรียนภาษาอังกฤษกับเพลง Red Hot Chili Peppers: The Zephyr Song


1. ชื่อเพลงก่อน: Zephyr คืออะไร

คำว่า zephyr แปลว่า
ลมอ่อน ๆ
ลมตะวันตกที่พัดเบาและสบาย

เป็นคำอังกฤษที่สวยมาก มีความเป็น poetic vocabulary สูงกว่าคำว่า wind ธรรมดา
ถ้า wind คือ “ลม” ทั่วไป
zephyr คือ “ลมที่นุ่ม ละมุน พาใจลอย”

ดังนั้น The Zephyr Song จึงเหมือนหมายถึง
เพลงแห่งสายลมอ่อนโยน
หรือ
เพลงของการลอยไปกับพลังบางอย่างที่เบา แต่พาเราไปไกล


2. เปิดเพลงมาแบบ RHCP สุด ๆ: ภาพแปลก แต่มีจังหวะของความอยากใกล้ชิด

Can I get your hand to write on / Just a piece of leg to bite on

โอเค ท่อนนี้ถ้าจะแปลตรงทุกคำ มันจะดูประหลาดนิดหนึ่ง และนั่นแหละคือเสน่ห์แบบ Anthony Kiedis

แปลแบบจับอารมณ์

  • Can I get your hand to write on
    ฉันขอมือเธอไว้เขียนอะไรบางอย่างได้ไหม

  • Just a piece of leg to bite on
    ขอสักชิ้นส่วนของขาให้ฉันได้กัดเล่นหน่อย

ใช่ค่ะ ฟังดูทะลึ่ง แปลก และกึ่งสัตว์เลี้ยงกึ่งกวี
แต่นี่เป็นภาษาประเภท sensual surrealism คือความใกล้ชิดทางกายที่ถูกทำให้แปลกและขี้เล่น

Grammar Point:

Can I + verb...?
เป็นโครงสร้างคำถามสุภาพหรือกึ่งขออนุญาต

เช่น

  • Can I sit here?

  • Can I borrow your pen?

  • Can I get your hand...?

ใช้จริงได้มาก เพียงแต่ในเพลงนี้เอาไปใช้ในแบบเจ้าชู้เพี้ยน ๆ หน่อย


3. What a night to fly my kite on

แปล

ช่างเป็นคืนที่เหมาะจะเอาว่าวขึ้นบินเสียจริง

คำศัพท์

  • What a + noun = ช่าง…อะไรเช่นนี้

  • fly my kite = ชักว่าว / ปล่อยว่าว

จุดน่าสนใจ

โครงสร้าง What a night... เป็นภาษาอุทาน ใช้บอกว่าอะไรบางอย่าง “เหมาะมาก” หรือ “สุดจริง”

เช่น

  • What a day!

  • What a mess!

  • What a night!

แต่ในเพลงนี้ fly my kite อาจไม่ใช่แค่ปล่อยว่าวจริง ๆ
มันอาจสื่อถึง

  • การปล่อยตัว

  • การลอยใจ

  • ความรู้สึกเป็นอิสระ

  • หรือความตื่นเต้นเชิง sensual ก็ได้

เพลงนี้ชอบใช้ภาพที่อยู่กึ่งกลางระหว่างความไร้เดียงสาและความยั่วยวน


4. Do you want to flash your light on?

แปล

เธออยากจะส่องไฟของเธอไหม

คำศัพท์

  • flash your light = ส่องไฟ / ส่งสัญญาณ / ฉายแสง

อันนี้แปลตรงได้ แต่ในเพลงก็น่าจะมีนัยถึง

  • การเปิดเผยตัวเอง

  • การแสดงความสนใจ

  • การส่งสัญญาณรัก/ความดึงดูด

Grammar Point:

Do you want to + verb...?
คือโครงสร้างใช้จริงที่สุดอันหนึ่งในภาษาอังกฤษ

เช่น

  • Do you want to go out?

  • Do you want to stay?

  • Do you want to flash your light on?

เป็นการชวนแบบไม่บังคับ มีทั้งความสุภาพและความ flirt


5. Take a look, it’s on display for you

แปล

ลองดูสิ มันวางโชว์อยู่ตรงนี้เพื่อเธอเลย

คำศัพท์

  • take a look = ลองดู

  • on display = จัดแสดง / วางโชว์

นี่เป็นภาษาที่ใช้ได้จริงมาก
เช่น

  • The paintings are on display.

  • Take a look at this.

ในเพลงนี้มันให้ฟีลแบบ
ฉันเปิดตัวเองไว้แล้วนะ ดูสิ
มีความเปิดเผย ความยอมให้มองเห็น


6. Coming down, no, not today

แปล

จะให้ฉันลงมาเหรอ ไม่ วันนี้ไม่

คำศัพท์

  • come down = ลงมา / ลดลง / กลับจากอาการลอย

ประโยคนี้ดีมากเพราะมันฟังได้หลายชั้น

  • ไม่ลงจากความสุข

  • ไม่ลงจากความเคลิ้ม

  • ไม่ออกจากอารมณ์ลอยนี้วันนี้

คืออารมณ์แบบ
วันนี้ฉันจะลอยอยู่ตรงนี้แหละ อย่ามาดึงลง


7. Did you meet your fortune teller

แปล

เธอได้ไปเจอหมอดูของเธอมาหรือยัง

คำศัพท์

  • fortune teller = หมอดู

Grammar Point:

Did you + base verb...?
คือ Past Simple question

เช่น

  • Did you see her?

  • Did you call him?

  • Did you meet your fortune teller?

ใช้ถามเรื่องอดีตที่จบไปแล้ว

ความหมาย

ในเพลงมันเหมือนโยนภาพลึกลับ ๆ เข้ามาอีกนิด
แบบชีวิตนี้อาจมีโชคชะตา มีความบังเอิญ มีลม มีดวง และมีการพบกันที่เกินจะอธิบายด้วยเหตุผลล้วน ๆ


8. Get it off with no propeller / Do it up, it’s on with Stella / What a way to finally smell her

เอาล่ะ ท่อนนี้คือ RHCP แบบเต็มตัว
คือภาษาไม่ได้เรียงเพื่อเล่าเหตุการณ์เส้นตรงทุกคำ แต่มันเรียงเพื่อจังหวะ เสียง และ sexual energy แบบหลุดโลกนิด ๆ

คำศัพท์

  • propeller = ใบพัด

  • do it up = จัดให้เต็ม / ทำให้สุด

  • smell her = ได้กลิ่นเธอ / เข้าใกล้เธอมาก

ความหมายเชิงอารมณ์

ตรงนี้ฟังเป็นการขยับเข้าไปใกล้ ความตื่นเต้น ความเย้ายวน และความลื่นไหลของค่ำคืน
ไม่ต้องฝืนแปลเป็นนิทาน
ให้รับว่ามันคือ image collage คือภาพหลายชิ้นที่วางรวมกันเพื่อสร้างอารมณ์


9. เข้าสู่ chorus — จุดหัวใจของเพลง

Fly away on my zephyr / I feel it more than ever / And in this perfect weather / We’ll find a place together

นี่คือช่วงที่เพลงกางปีกเต็มที่

แปล

ลอยไปกับสายลมของฉันเถอะ
ฉันรู้สึกมันมากกว่าครั้งไหน ๆ
และในอากาศแสนสมบูรณ์แบบนี้
เราจะหาที่ของเราเจอด้วยกัน


Grammar 1: Imperative / invitation

Fly away on my zephyr
= บินไป / ลอยไปกับลมของฉัน

นี่เป็นภาษาชวนที่โรแมนติกมาก
ไม่ใช่แค่ “come with me”
แต่เป็น
come ride this feeling with me

คำศัพท์

  • fly away = บินหนี / ลอยไป

  • perfect weather = อากาศสมบูรณ์แบบ

  • find a place together = หาที่อยู่ด้วยกัน / หาพื้นที่ร่วมกัน


Grammar 2: I feel it more than ever

โครงสร้างเปรียบเทียบ:
more than ever = มากกว่าครั้งไหน ๆ

ใช้ได้จริงมาก

  • I miss you more than ever.

  • I need this more than ever.

  • I feel it more than ever.

เพลงนี้เลยไม่ได้แค่พูดว่ารู้สึก
แต่มันพูดว่า
ตอนนี้ฉันรู้สึกชัดที่สุดแล้ว


ความหมายลึกของ chorus

ท่อนนี้เป็นภาษาของ

  • การหลุดออกจากโลกหนัก ๆ

  • การหาที่พักทางอารมณ์

  • การเจอใครบางคนในจังหวะที่ทุกอย่าง “พอดี”

คำว่า place ในเพลงไม่ได้แปลว่าแค่สถานที่
มันอาจหมายถึง

  • พื้นที่ปลอดภัย

  • emotional home

  • จุดที่เราได้อยู่กับใครสักคนแบบไม่ต้องฝืน


10. Fly on my wind

แปล

ล่องไปบนลมของฉัน

อันนี้สั้นมาก แต่สวยมาก
จาก my zephyr มาสู่ my wind
ยิ่งตอกว่าลมในเพลงนี้คือ

  • พลังชีวิต

  • ความรู้สึก

  • แรงขับภายใน

  • หรือความรักเองก็ได้


11. Rebel and a liberator / Find a way to be a skater / Rev it up to levitate her / Super friendly aviator

นี่คือช่วงที่ภาษากลายเป็นภาพ montage เต็มตัว

คำศัพท์

  • rebel = กบฏ / คนหัวขบถ

  • liberator = ผู้ปลดปล่อย

  • skater = นักสเก็ต / คนลื่นไหล

  • rev it up = เร่งเครื่อง

  • levitate = ลอยขึ้น

  • aviator = นักบิน

ความหมายเชิงอารมณ์

ท่อนนี้สร้างภาพของคนคนหนึ่งที่เป็นทั้ง

  • คนหัวขบถ

  • ผู้ปลดปล่อย

  • คนเคลื่อนไหวลื่นไหล

  • คนพาอีกคนบินขึ้นจากพื้น

มันเลยเหมือนเป็น portrait ของพลังรักหรือของผู้พูดเอง
ว่าเขาอยากเป็นพาหนะ พลัง และอิสระให้ใครบางคน


12. In the water, where I center my emotion / All the world can pass me by

อันนี้สวยมากระดับไฮไลต์ของเพลง

แปล

ในน้ำ ที่ซึ่งฉันจัดศูนย์กลางของอารมณ์ตัวเอง
ทั้งโลกจะไหลผ่านฉันไปก็ได้


คำศัพท์

  • center my emotion = ทำให้อารมณ์อยู่ตรงกลาง / ตั้งหลักอารมณ์

  • pass me by = ผ่านไปโดยไม่ต้องดึงฉันไปด้วย

ความหมาย

น้ำในเพลงนี้เป็นพื้นที่ของ

  • ความสงบ

  • การคืนสมดุล

  • การกลับมาสู่ศูนย์กลางตัวเอง

ประโยคนี้งดงามมาก เพราะมันพูดว่า
ฉันไม่ต้องวิ่งตามโลกทุกอย่างหรอก
ถ้าฉันกลับมาจัดอารมณ์ตัวเองได้

โอ๊ย อันนี้คือภาษาอังกฤษที่ใช้คำไม่ยาก แต่มีระดับจิตวิญญาณซ่อนอยู่

วลีสำคัญ:

pass me by
ใช้ได้จริงมาก เช่น

  • I won’t let this chance pass me by.

  • The whole world can pass me by.


13. ช่วง whoa / yeah / do you want to?

ตรงนี้คือจุดที่เพลงไม่พยายาม “บอกความหมาย” แต่ปล่อยเสียงทำงานเอง

จุดสำคัญทางภาษา

เพลงที่ดีไม่ได้สื่อสารด้วยคำอย่างเดียว
แต่มันสื่อด้วย

  • น้ำเสียง

  • การซ้ำ

  • จังหวะ

  • ความรู้สึกก่อนภาษา

และท่อน do you want to? ที่ลอยอยู่ตรงนั้น
คือประโยค flirt ที่ไม่พูดจบ
ซึ่งยิ่งไม่พูดจบ ยิ่ง sexy
เพราะปล่อยให้คนฟังเติมเอง


14. We’re gonna live forever / Forever

แปล

เราจะอยู่ไปตลอดกาล
ตลอดกาล

Grammar:

We’re gonna = We are going to

ใช้พูดถึงอนาคต แต่ในเพลงมันไม่ใช่อนาคตแบบปฏิทิน
มันคือความรู้สึกว่า
ตอนนี้สิ่งนี้ยิ่งใหญ่จนเหมือนจะไม่มีวันตาย

เพลงรักและเพลงลอย ๆ มักใช้คำว่า forever ไม่ใช่เพื่อพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์
แต่เพื่อจับความรู้สึกว่า
ช่วงเวลานี้มันใหญ่มากจนเหมือนนิรันดร์


Grammar ที่เพลงนี้สอน

1. Can I + verb

  • Can I get your hand to write on?

2. Do you want to + verb

  • Do you want to flash your light on?

  • Do you want to?

3. Did you + base verb

  • Did you meet your fortune teller?

4. Imperative

  • Take a look

  • Pick it up

  • Fly away

5. Comparative phrase

  • more than ever

6. Going to / gonna

  • We’re gonna live forever


คำศัพท์เด่นจากเพลงนี้

  • zephyr = ลมอ่อน ๆ

  • kite = ว่าว

  • flash your light = ส่องไฟ / ส่งสัญญาณ

  • fortune teller = หมอดู

  • propeller = ใบพัด

  • levitate = ลอยขึ้น

  • aviator = นักบิน

  • center my emotion = จัดอารมณ์ให้สมดุล

  • pass me by = ไหลผ่านไป / ผ่านไปโดยไม่ฉุดฉันไป

  • forever = ตลอดกาล


เพลงนี้ “แปลว่า” อะไรในภาพรวม

ถ้าอ.แคร์เลสสรุปแบบไม่ฆ่าความงามของมันมากเกินไป เพลงนี้คือเพลงว่าด้วย:

  • การหลงใหลแบบลมพัด

  • ความรักหรือความรู้สึกที่เบาแต่แรง

  • การลอยออกจากความหนักของโลก

  • การหาพื้นที่ร่วมกับใครบางคน

  • การเจอความสงบในธรรมชาติ ในน้ำ ในอากาศ และในอีกคนหนึ่ง

มันไม่ใช่เพลงเล่าเรื่องแบบ beginning-middle-end ชัด ๆ
แต่มันเป็นเพลงที่สร้าง state of feeling
คือภาวะของการลอย การเปิดรับ การรัก และการสบายใจกับการมีอยู่


สรุปแบบอ.แคร์เลส

The Zephyr Song เป็นบทเรียนอังกฤษที่ดีมากสำหรับคนที่อยากเห็นว่า ภาษาอังกฤษไม่ได้ต้องตรงอย่างเดียวถึงจะสวย
เพลงนี้ใช้ทั้ง

  • คำถามง่าย ๆ

  • imperatives

  • ภาพเปรียบที่แปลก

  • คำกวีอย่าง zephyr

  • และประโยคที่ฟังเหมือนลมพัดผ่าน แต่ค้างอยู่ในใจนานมาก

แก่นของมันคือ
การลอยไปกับความรู้สึกที่ใช่
การหาพื้นที่ร่วมกับใครบางคน
และการปล่อยให้โลกทั้งใบผ่านไปได้ ถ้าใจเราอยู่ศูนย์กลางตัวเองแล้ว

และประโยคที่อยากให้จำที่สุดจากเพลงนี้คือ:

In the water, where I center my emotion, all the world can pass me by.

เพราะนี่ไม่ใช่แค่ lyric
แต่มันแทบเป็นปรัชญาชีวิตเลย


 

Wednesday, 19 December 2018

Bohemian Rhapsody

Bohemian Rhapsody
(รีวิวไว้ตั้งแต่หนังยังไม่ลงโรง)


นี่ไม่ใช่หนังชีวประวัติของควีน
นี่ไม่ใช่ในแนวสารคดีเปํะๆ
แต่นี่คือหนังที่จับช่วงชีวิตของเฟรดดี้ เมอร์คิวรี่มาขยายความ
และทำออกมาด้วยรสนิยมแบบรู้ใจแฟนเพลงของควีน
แน่นอนมันมีเรื่องราวของวงและสมาชิกคนอื่นๆ
แต่หลักใหญ่ใจความก็อยู่ที่ตัวเฟรดดี้นั่นแหละ
เราจะได้เห็นความ "มั่น" อันเกินร้อยของเขาตั้งแต่เฟรดดี้ยังไม่เป็นเมอร์คิวรี่
เราจะได้เห็นความสุดขั้วในชีวิตของเขาในอีกด้านหนึ่งของความเหงาที่คุณไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะเหงาได้จับใจขนาดนี้
เราได้ฟังเพลงของควีนในแบบอลังการที่สุดอย่างไม่เคยฟังมาก่อน ไม่ว่าเครื่องเสียงในบ้านคุณจะบึ้มขนาดไหน
เราต้องหันไปบอกเพื่อนข้างๆว่า เรื่องราวมันเป็นอย่างนี้จริงๆหรือ (วะ)
เพราะมันไม่เห็นเหมือนกับที่เราเคยรู้เคยฟังเคยอ่านมาก่อน
แน่ล่ะ มันไม่ใช่หนังที่ไร้ที่ติ บางบทตอนก็ดูเหมือนจงใจเขียนให้ดราม่าเกินไปราวกับชีวิตของเฟรดดี้และควีนยังไม่ดราม่าเพียงพอ
แต่ถ้าคุณเป็นแฟนควีนจริงๆ คุณคงจะไม่สนใจอะไรเหล่านั้นมากนัก
การแสดงอันเป็นประวัติศาสตร์ของควีนใน Live Aid คือหมุดหมายของหนังเรื่องนี้
และหนังก็วางหมากได้เป็นอย่างดีกว่าที่จะไปถึงจุดนั้นในตอนท้ายเรื่อง
ช่วง 20 นาทีสุดท้ายที่หนัง re-create Live Aid ให้เราดู เป็นอะไรที่สุดๆ และยากที่จะกลั้นน้ำตาไว้
เรียกได้ว่า ถ้าจะได้ประสบการณ์ที่สุดยอดกว่านี้ ก็คือไปดูควีนเล่นที่นั่นจริงๆนั่นแหละ
เรื่องฉากที่เป็นดนตรี เอาเป็นว่าสนุกหายห่วงตลอดเรื่อง
แต่ผมก็ชอบที่หนังให้เวลากับเรื่องชีวิตด้านอื่นของเฟรดดี้พอสมควร
เขาเป็นเกย์ตั้งแต่เกิดหรือ
หรือมันมีอะไรเกิดขึ้นกับเขาระหว่างการเดินทางจากหนุ่มหล่อผมยาวมาเป็นเกย์หนวดใส่เสื้อกล้ามคนนั้น
ความสัมพันธ์ของเฟรดดี้กับแมรี่ แฟนสาว เป็นอะไรที่แสนเศร้าและสวยงาม อย่างที่โลกควรจะรับรู้
ตัวแสดงหลักทุกคน เลือกเฟ้นมาได้อย่างดี ไม่มีความรู้สึกแบบว่า "ไม่เห็นเหมือนเลยวุ้ย"
มีหลายช่วงที่เราลืมไปเลย ว่ากำลังดูการแสดงของนักแสดง นั่นไม่ใช่ไบรอัน เมย์,จอห์น ดีคอน หรือ โรเจอร์ เทย์เลอร์ จริงๆนะ
โดยเฉพาะ พระ(นาง)เอกของเรา Rami Malek ที่ตีบทเฟรดดี้แตกละเอียด ทุกลีลา การพูด เสียงร้อง ความแรด ความมันส์ และแม้แต่บทอันสุดซาบซึ้ง เขาทำได้ดีมากๆ ทั้งๆที่มันยากเหลือเกินกับการรับคาแรกเตอร์ที่เป็นหนึ่งเดียวแบบนี้
ถ้าคุณชอบควีน คุณต้องดูหนังเรื่องนี้ แม้ว่าคุณอาจจะไม่ชอบทุกอย่างในนั้น
แต่ถ้าคุณไม่ชอบควีนและเฟรดดี้ คุณก็อาจจะชอบเมื่อดูมันจบ
นักวิจารณ์อาจจะสับมันเละ แต่ถ้าคุณไปอ่านดีๆ พวกเขาก็ปฏิเสธมันไม่ได้หรอก ว่ามีความบันเทิงมากมายใน Bohemian Rhapsody
ไปดูเถิดครับ และโปรดไปชมในโรงใหญ่ที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ คุณคงไม่อยากดูควีนผ่านจอเล็กๆหรอก
ป.ล. แมวของเฟรดดี้ น่ารักดี และไม่เคยแก่ลงเลยตลอดเรื่อง

White Album at 50

The Beatles :: The BEATLES (1968) ★★★★★


-----
ในยุค 60's การที่ศิลปินจะออกอัลบัมคู่ (double album) ที่มีแผ่นเสียงสองแผ่นในเซ็ตเดียวไม่ถือเป็นเรื่องปกติ เหตุผลหลักๆคือการมีไอเดียที่พรั่งพรูมหาศาลจนก่อให้เกิดเพลงจำนวนมากที่ไม่อาจจะบรรจุไว้ในลองเพลย์แผ่นเดียวได้ (และศิลปินก็ไม่อยาก"ดอง"เอาไว้ในโอกาสต่อไป) หรืออีกเหตุผลก็คือความปรารถนาจะทำเป็นคอนเซพท์อัลบั้ม ที่ต้องการพื้นที่มากพอที่จะเล่นกับเรื่องราวของคอนเซพท์นั้น
ในกรณีของ The Beatles กับ The White Album (ชื่อเล่นที่ถูกเรียกขานกันจนเป็นชื่อจริงไปแล้ว) น่าจะเป็นเหตุผลแรกเสียมากกว่า พวกเขามีเพลงตุนอยู่ในมือกันมากมายกว่า 30 เพลง หลักๆได้มาจากการไปเล่นกีต้าร์แต่งเพลงกันที่อินเดีย ระหว่างการไปออกค่ายวิปัสสนากับ Maharishi Yogi แม้แต่ริงโก้ สตาร์ ก็ยังมีเพลงมานำเสนอกับเขาด้วย (แต่เพลง Don't Pass Me By ของเขานั้น ริงโก้แต่งมาตั้งแต่ปี 1963 แล้ว) มีการถกเถียงกันไม่เลิกราตั้งแต่สมัยนู้นจนถึงทุกวันนี้ ว่าถ้าพวกเขาเลือกเฉพาะเพลงเด็ดๆซัก 14-15 เพลงมาทำเป็น single LP มันจะเป็นงานที่สมบูรณ์แบบกว่า White Album ในแบบที่เรารู้จักกันนี้ไหม ซึ่งโปรดิวเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ดูเหมือนจะยืนอยู่ในฝั่งความเห็นนี้ แต่ พอล แมคคาร์ทนีย์ ไม่คิดเช่นนั้น เขาเคยหล่นวาทะดุดันใส่หน้าคนที่มาถามคำถามแบบนี้ว่า "มันคือไวท์อัลบั้มของบีทเทิลส์โว้ย หุบปากซะ!" (แปลว่า มันเป็นอย่างนี้น่ะดีแล้ว หยุดจินตนาการได้ซะที) แต่, เชื่อผมสิ, ไม่มีแฟนบีทเทิลส์คนไหน ไม่แอบลองจัดเพลงแบบ "แผ่นเดียว" ไว้ในใจหรอก (แล้วคุณจะรู้ว่ามันไม่ง่าย)
ส่วนเหตุผลที่ต้องเป็น double album เพราะเพื่อสนองความเป็น concept album น่าจะใช้ไม่ได้กับ White Album เพราะถ้าจะมีอัลบั้มไหนที่ไม่มีคอนเซพท์อะไรเลย แต่ละเพลงไปคนละทิศละทาง ก็คงจะต้องยกให้ White Album นี่แหละ แต่ก็อาจจะมีคนแถว่า นี่ไง คอนเซพท์ -- ความหลากหลายไร้กฎเกณฑ์ใดๆ... ก็ว่ากันไป
The Beatles ควรจะถึงจุดพีคในการสร้างสรรค์ผลงานจากสตูดิโอแล้วด้วยอัลบั้ม Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band ในปี 1967 มันเป็นงานหยุดโลกที่ยากเหลือเกินที่พวกเขาจะเอาชนะตัวเองได้ และใน EP + soundtrack ต่อมา Magical Mystery Tour มันก็มีสัญญาณจริงๆว่าพวกเขากำลังอยู่ในขาลง และมีการย่ำรอยตัวเอง ซึ่งแทบไม่เคยเกิดขึ้นกับ The Beatles ตั้งแต่ปี 1965 เป็นต้นมา สิ่งหนึ่งที่ตอกย้ำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกคือการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของผู้จัดการวง ไบรอัน เอ็บสไตน์ สี่เต่าทองผู้แทบไม่เคยจับงานบริหารหรือธุรกิจเลย ถึงกับเคว้ง
โชคดีที่ The Beatles ไม่คิดจะทำตัวเป็น Sgt. Pepper... Band อีกครั้ง พวกเขาหันหลังให้กับไซคีดีลิคร็อคอันซับซ้อนโดยสิ้นเชิง 30 เพลงใน White Album คือความหลากหลาย ความสดใหม่ บางเพลงย้อนไปหารากเหง้าของแต่ละสมาชิก บางเพลงคือการเดินทางไปสู่ดินแดนที่ไม่เคยมีใครย่างกราย มันไม่ใช่ 30 เพลงที่เลอเลิศไปทั้งหมด แต่เมื่อได้รับการจัดเรียงอย่างชาญฉลาด มันได้กลายเป็นเซ็ตเพลงที่ทรงพลังอย่างยิ่ง มันยากเหลือเกินที่คุณจะไม่ชอบสักเพลงในอัลบั้มแผ่นคู่นี้ และมันก็ไม่ง่ายเช่นกันที่คุณจะรักมันทั้งหมด อย่างไรก็ตาม, คุณต้องทึ่งในความสุดขั้วของมันเมื่อฟังมันจบ, ครั้งแล้วครั้งเล่า
ถ้าใครถามว่า The Beatles เล่นดนตรีแนวไหน โยนอัลบั้มคู่ชุดนี้ให้เขาฟัง แล้วสำทับไปว่า ก็ได้เกือบจะทุกแนวแหละ และยังมีแนวที่นายอาจจะไม่คิดว่าเป็นแนวอีกด้วยนะ!
ถ้า Rubber Soul คือสาวหวานขี้เล่น, Revolver คือหญิงเปรี้ยวฉลาดเฉลียวชอบลองของ, Sgt. Pepper ย่อมเป็นสตรีระดับผู้บริหาร และ Abbey Road คือรุ่นใหญ่ระดับนายกรัฐมนตรีหญิง แล้ว White Album ควรจะเป็นอะไรดี? จากความหลากหลายและหวือหวาสุดขั้วของ 30 เพลงในนี้ วินิจฉัยว่าเธอน่าจะเป็นคนป่วยบุคลิกหลายแบบ (Multiple Personality Disorder) เป็นแน่แท้ คุณพร้อมจะรับมือกับเธอไหม?
วันหนึ่งเธออาจจะคึกคักเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ดั่งใน Back In The USSR , วันต่อมาหวานแหววเรียบร้อยประหนึ่งใน I Will, เซ็กซี่สุดจะคาดเดาเช่นใน Happiness Is A Warm Gun, โรแมนติกลึกล้ำเยี่ยง While My Guitar Gently Weeps, เป็นสาวปาร์ตี้เหมือนใน Birthday หรืออาจจะล่องลอยเพ้อเจ้อ แต่น่าดึงดูดอย่างน่าประหลาด เช่นในความอวองการ์ดของ Revolution 9..... หรือเธออาจจะเป็นทุกอย่างในนี้ในวันเดียว...ก็เป็นได้
และถ้าใครคิดว่า double album มันมากเกินไปสำหรับการฟัง ในปี 2018 นี้ The Beatles เพิ่งออก Super Deluxe Edition ในโอกาสฉลองครบ 50 ปีของอัลบั้มนี้ ด้วยจำนวนเพลงทั้งหมดที่กินความในซีดีได้หกแผ่น, original album ในแบบรีมิกซ์ใหม่ สองแผ่น (โดยรวมเสียงดีมาก) , Esher Demos ที่กึ่งๆจะเป็น Beatles Unplugged ที่พวกเขาซ้อมเพลงใหม่ๆเหล่านี้กันที่บ้านของจอร์จ แฮริสัน ก่อนที่จะเข้าห้องอัดกันจริงจัง, และอีกสามแผ่นที่เป็นเพลงจาก sessions การบันทึกเสียงที่ไม่ได้นำไปใช้จริงในอัลบั้ม (แต่มันไม่ใช่ของเหลือเดนที่ถูกคัดออกแต่อย่างใด จะฟังเพื่อการศึกษาหรือความบันเทิงก็ได้อรรถรสนัก หลายเทคฟังแล้วเฮฮามาก จนคิดว่ามันจริงหรือที่ว่ากันว่าเซสชั่นส์นี้มันเครียดกันเหลือเกิน ) คงจะไม่ต้องเถียงกันอีกแล้วว่าสองแผ่นมันมากหรือน้อยเกินไปกระมัง?

Wednesday, 25 July 2018

Lost & Found


A Great Debut



Jorja Smith : Lost & Found ***1/2

Released : June 2018
Producers:
Genre: R&B, Pop, Trip-Hop, Neo-Soul
Tracklist:  Lost & Found, Teenage Fantasy, Where Did I Go?. February 3rd, On Your Own, The One, Wandering Romance, Blue Lights, Lifeboats (Freestyle), Goodbyes, Tomorrow, Don’t Watch Me Cry

------------------
งานเปิดตัวของสาวน้อยวัย 21 ปีที่วงการจับตามอง และ Lost & Found ก็ไม่ทำให้สายตาทุกคู่ที่จับจ้องนั้นผิดหวัง

ยังจำครั้งแรกที่คุณได้ฟังงานเปิดตัวของสตรีเหล่านี้ได้ไหม

ป๊อบแจ๊สหรูหรา....Sade กับ Diamond Life

คนอะไรสวย เสียงดี แล้วยังเล่นเปียโนพลิ้วราวกับสายคลาสสิก..... Alicia Keys กับ Songs In A Minor

ชื่อชุดถ่อมตัวว่าไร้การศึกษา แต่ความจริงคือชุดแรกนี้ก็บรรลุแล้ว.... Lauryn Hill กับ The Miseducation of Lauryn Hill

เพลงเรียบๆที่แสนทรงเสน่ห์.... Dido กับ No Angel

ความแจ๊สซี่อันแสบสันต์และก๋ากั่น......Frank ของ Amy Winehouse

หรือ 19 ของ Adele กับเสียงร้องแห่งทศวรรษของสาวร่างใหญ่หน้าสวยคนนี้.....

ก่อนหน้าที่จะได้ฟัง debut เหล่านั้น คุณอาจได้เคยฟังเพลงของพวกเธอมาบ้าง หรืออาจจะเคยแค่ได้ยินชื่อเสียง แต่คุณไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่างานเปิดตัวของพวกเธอจะยอดเยี่ยมขนาดนั้น และคุณมั่นใจว่านี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นของตำนานศิลปินหญิงคนใหม่ ที่จะฝากผลงานดีๆไว้อีกมากมาย ดีขึ้นไปกว่านี้อีก

แต่ที่สุดแล้วหนทางของแต่ละสาว ก็ไม่ได้เหมือนกัน และคงยากที่จะเป็นไปตามที่ใครคาดเดา แม้แต่พวกเธอเอง

Sade ยังคงมีผลงานออกมาเรื่อยๆ แต่ทิ้งช่วงห่างแต่ละชุดเป็น 10 ปี คล้ายๆกับ Dido (รายหลังไม่ทิ้งห่างนานเท่า) ทั้งคู่รักษาคุณภาพของผลงาน แม้จะไม่ค่อยเห็นพัฒนาการอะไรสักเท่าไหร่ แต่แฟนๆก็ต้อนรับกันเป็นอย่างดีทุกชุดด้วยความโหยหา

Alicia Keys น่าแปลกที่เธอไม่เคยดังถึงขีดสุด ทั้งๆที่ดูเธอจะพร้อมทุกอย่าง ….too perfect?

Lauryn Hill อาการหนักสุด หลังจากงานชุดแรกในปี 1999 เธอก็ไม่สามารถออก studio album ชุดที่สองตามมาจนทุกวันนี้ ด้วยปัญหาชีวิตที่มากมายและซับซ้อน แต่ทุกวันนี้ แฟนๆก็ยังไม่เลิกรองานชุดใหม่ของเธอนะ

Amy Winehouse ก้าวถึงจุดสูงสุดในอัลบั้มต่อมา Back To Black ก่อนที่, อย่างที่เรารู้กันดี, เธอจากโลกไปแล้วจากการถล่มตัวเองด้วยสุราและยาเสพติดที่หนักหนาเกินกว่าชีวิตจะรับได้ น่าเสียดายในอัจฉริยภาพยิ่งนัก

ส่วน Adele ก้าวขึ้นมาเป็นเบอร์ 1 ในอีกสองอัลบั้มที่ล้วนแล้วแต่ตั้งชื่อตามอายุของเธอขณะบันทึกเสียง-- 21 และ 25 แต่ก็ไม่มีใครแน่ใจว่าเธอจะออกอัลบั้มใหม่อีกเมื่อไหร่ หรือจะมีอีกไหมด้วยซ้ำไป เธอ “ติสต์” ขนาดนั้น

และในปีนี้ ความรู้สึกแบบนั้นเกิดขึ้นกับอัลบั้มแรกของ Jorja Smith  ศิลปินหญิงชาวอังกฤษวัยเพียง 21 ปีคนนี้ ไม่เคยมี debut album ของ female artist ที่น่าตื่นเต้นอย่างนี้มาหลายปีแล้ว

และ Lost & Found ก็มีจิตวิญญาณบางส่วนจากทุกอัลบั้มด้านบนที่กล่าวมาอย่างไม่น่าเชื่อ

มันมีความป๊อบติดหูทันทีแต่ไม่เบื่อง่ายของ Sade, ความมั่นใจเหลือล้นในน้ำเสียงในแบบของ Amy Winehouse, อารมณ์หวั่นไหวแต่ทระนงของ Adele, ความพลิ้วในเมโลดี้ในแบบ Alicia Keys, จังหวะจะโคนในการแบ่งวรรคตอนและบีทหนึบๆของ Dido, และความ”เฉียบ” และเร็กเก้ในวิญญาณของ Lauryn Hill

Jorja Smith  ไม่ได้จู่ๆโผล่มาจากมุมมืดด้วย Lost & Found แต่อย่างใด เธอเริ่มสร้างชื่อเสียงมาตั้งแต่เดือนมกราคม 2016 เมื่อเธอ upload เพลง “Blue Lights” ขึ้นเว็บไซต์ soundcloud ตอนนั้นเธออายุแค่ 18 ตามมาด้วยเพลง “A Prince” และ “Where Did I Go?” ก่อนจะออก EP 4 แทร็ค “Project 11” ปิดท้ายปี 2016 เพลงของเธอโดนใจแรปเปอร์ชื่อดัง Drake และชวนเธอไปออกคอนเสิร์ตด้วยที่เบอร์มิงแฮมและลอนดอน

เข้าปี 2017 Jorja เริ่มกระฉ่อน (น่าจะเป็นเพราะหน้าตาอันน่ารักสะสวยเป็นส่วนประกอบด้วย) ขึ้นหน้าปกนิตยสารหลายฉบับและได้รับการยกย่องจากสื่อให้เป็นศิลปินดาวรุ่งพุ่งแรง รางวัลใหญ่ที่สุดน่าจะเป็น Brit Critic’s Choice Award ในเดือนมกราคม 2018 ซึ่งเป็นรางวัลที่คนในวงการดนตรีอังกฤษคัดเลือกให้ศิลปินหน้าใหม่ที่พวกเขาคิดว่ายอดเยี่ยมที่สุดในปีนั้น (Sam Smith, James Bay และ Adele เคยได้รับรางวัลนี้มาก่อน)

Jorja ยังได้ไปร้องในสองเพลงของอัลบั้ม More Life ของ Drake และในซาวด์แทร็คภาพยนตร์ดังระเบิดของ Marvel:  Black Panther (เพลง “I Am”) อีกด้วย ใครๆก็คงจะคาดได้ว่า มันมีปัญหาเพียงแค่เมื่อไหร่เท่านั้น เราถึงจะได้ฟังอัลบั้มเต็มของ Jorja Smith

และเวลานั้นคือเดือนมิถุนายน 2018

Lost & Found มีภาพปกเป็นภาพระยะใกล้ของหน้าสวยหวานของเจ้าของอัลบั้ม และเล่นกับความเก่าแบบปกแผ่นเสียงที่ความถลอกปอกเปิกของขอบในของปก ตีความได้ถึงความเป็นงานที่แสดงตัวตนของ Jorja และความผูกพันกับดนตรีเก่าๆที่เธอเติบโตขึ้นมา

ในวัยเยาว์ เธอถูกป้อนอาหารทางดนตรีด้วยการเฝ้าฟังบ็อกเช็ตของ Trojan Records, งานของ Curtis Mayfield และ Damien Marley จึงไม่น่าแปลกใจที่คุณจะได้ยินเสียงเหล่านี้ในน้ำเสียงของ Jorja โดยเฉพาะความหวานแบบ Marley ในลูกคอนั้น

ผมพูดถึงศิลปินอื่นๆเสียมากมายที่มีอิทธิพลและความเหมือนกับ Jorja Smith จนอาจทำให้คุณเข้าใจไปว่า เธอเป็นนักก็อปที่ไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง ตรงกันข้าม อิทธิพลเหล่านั้นกลับหล่อหลอมอย่างเนียนและเป็นธรรมชาติมาเป็นเพลง 12 เพลงใน Lost & Found มันเป็นเพลงในแบบของเธออย่างเต็มตัว (Jorja มีส่วนร่วมประพันธ์ในทุกเพลง)

ทั้ง 12 เพลงมีแต่เพลงจังหวะช้าถึงปานกลาง บีทแบบทริปฮอป (ลืมดนตรีแนวนี้กันไปแล้วหรือยัง?)และฮิปฮอป เมโลดี้สวยงาม โดดเด่นที่สุดก็ไม่พ้นเสียงร้องของเธอ ในวัยเยาว์ Jorja เคยได้รับการเทรนในการร้องแบบเพลงคลาสสิกมาก่อน หลายท่อนในอัลบั้มเธอแสดงให้เห็นเรนจ์ในการร้องอันน่าสะพรึง แต่ดูเหมือนเธอจะสงวนความสามารถนี้เอาไว้ ไม่ได้แสดงออกพร่ำเพรื่อ  มีบางเพลงเป็นเพลงเก่าที่ออกมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ก็ดูกลมกลืนกับเพลงอื่นๆดี

นอกจาก Blue Lights และ Lifeboat อันมีเนื้อหาสะท้อนสังคมแวดล้อมรอบๆตัวเธอ เพลงที่เหลือเป็นเพลงรักทั้งสิ้น ซึ่งก็ดูเหมาะดีกับผู้หญิงวัยแค่นี้ แต่เพลงรักของเธอไม่ใช่เพลงรักหวานแหววเลี่ยนๆอันดาษดื่น ทั้งหมดเต็มไปด้วยมุมมองอันเติบโตและชวนคิด บทจะหวานเศร้าก็ทำอย่างมีชั้นเชิง หลายเพลงสามารถดึงเนื้อร้องบางท่อนเอาไป quote ทำ meme หรือลง status ได้สบายๆ

เพลงแนะนำที่จะทำให้คุณติดใจได้ในทันที  Lost &  Found (มีความเป็น Lauryn Hill สูง เลิศอลังการสมเป็นไทเทิลแทร็ค) , Teenage Fantasy (ป๊อบ,ติดหู และขี้เล่นที่สุดในชุด) , The One (ซึ้งที่สุด หวานที่สุด)  และสามเพลงสุดท้าย Goodbyes, Tomorrow, Don’t Watch Me Cry ที่ดูจะพร้อมเป็นเพลงปิดอัลบั้มพอๆกันทั้งสามเพลง โดยเฉพาะเพลงสุดท้าย เธอทำเพลงในสไตล์ Adele ได้ถึงใจมากมาย (เกือบดีเท่า Someone Like You ที่ผมถือเป็นไม้วัดอันสูงส่งของเพลงสาวอกหักยุคใหม่) อาจจะมองว่ามันเป็น trilogy เล็กๆท้ายอัลบั้มก็ได้

ไม่ให้ถึงสี่ดาว เพราะโทนเพลงอาจจะคล้ายกันไปหน่อย และฝีมือการแต่งเพลงของเธอยังไล่ไม่ทัน performance ที่แทบจะไร้ที่ติ เชื่อว่าในอนาคตสองสิ่งนี้น่าจะไล่กันทัน

ถ้าคุณชอบชื่อศิลปินหญิงเพียงแค่คนใดคนหนึ่งที่พบในบทความนี้ Lost & Found คืองานที่คุณต้องฟังครับ และถึงตรงนี้แม้จะอยากบอกแค่ไหนว่าเธอน่าจะมีอนาคตทางดนตรีอันสดใส เมื่อย้อนกลับไปคิดถึงศิลปินหญิงคนอื่นๆที่กล่าวมาด้านบน ก็คงบอกได้แค่ เราคงต้องเฝ้าดูกันต่อไป..... ไม่คาดหวัง แต่เฝ้ารอ.....

Wednesday, 28 February 2018

ข่า-มี๊-ล่ะ



Camila Cabello :: Camila ***



Released : January 2018

Producers: Frank Dukes (also exec.) ,Jarami Skrillex, T-Minus, Bart Schoudel ,The Futuristics, SickDrumz and  Jesse Shatkin
Genre: Pop, Latin

Tracklist

Never Be The Same
All These Years
She Loves Control
Havana
Inside Out
Consequences
Real Friends
Something’s Gotta Give
In The Dark
Into It
Never Be The Same (Radio Edit)

Camila Cabello ยืนยันว่าถ้าจะออกเสียงชื่อเธอให้ได้รสชาติอย่างคิวบันจริงๆต้องแบบหัวเรื่องด้านบนนะครับ นี่คืออัลบั้มเดี่ยวชุดเปิดตัวของสาวน้อยลูกครึ่งคิวบัน-อเมริกันวัย 20 ปี อดีตสมาชิกวงเกิร์ลป๊อบ Fifth Harmony และถือเป็น debut ที่เธอทำได้ไม่เลวทีเดียว แม้จะยังขาดอะไรไปบ้างนิดหน่อยในการที่จะเป็นอัลบั้มระดับยอดเยี่ยม

วง Fifth Harmony แจ้งเกิดมาจากการที่พวกสาวๆเข้าประกวดใน X-Factor ในปี 2012 (และจบลงด้วยการคว้าอันดับ 3 มาครอง) ในการแข่งขันรอบหนึ่งที่พวกเธอเลือกเพลง We are never ever getting back together ของ Taylor Swift มาขับร้อง หนึ่งในคณะผู้ตัดสิน Demi Lovato สร้างความฮือฮาด้วยการประกาศออกไมค์ว่า เธอเห็นว่าในห้าคนนี้ มีอยู่คนเดียวที่ส่องประกายเจิดจ้าออกมา (shine) และแม้จะอึกอักไม่ยอมบอกว่าใครคือสมาชิกคนนั้นในตอนแรก แต่สุดท้าย Demi ก็ชี้ไปที่สาวน้อยวัย 14 ปี (ในขณะนั้น) : Camila Cabello แถมเดมี่ยังกำชับลงไปอีกดอกว่า ฉันคิดว่าคนอื่นๆในวงน่าจะเรียนรู้อะไรจากเธอได้ บรรยากาศกระอักกระอ่วนพอสมควร แต่ คามีล่า ก็ไวพอที่จะตอบกลับไปว่า ฉันคิดว่าเราก็ส่องประกายกันทุกคน

แต่ความจริงก็คือความจริง ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายที่เธออยู่ในวง ทุกคนรู้ดีว่าคามีล่า มีอะไรพิเศษกว่าคนอื่น ทั้งเสน่ห์ส่วนตัวอันร้อนแรง และพลังการขับร้องที่โดดเด่นแตกต่างจากสมาชิกที่เหลือทั้ง 4 (ไม่ได้หมายความว่าอีก 4 คนจะร้องไม่ดี แต่มันแทบไม่มีอะไรที่จะดึงดูดให้กล่าวขวัญ) ใครๆก็คงจะทำนายได้ไม่ยาก ว่าการออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวของคามีล่านั้น มันมีอยู่แค่คำถามเดียว เมื่อไหร่?

ก่อนจะออกอัลบั้มนี้ คามีล่าเปิดตัวกับงานนอกวงด้วยการไปร้องคู่กับ Shawn Mendes ในเพลง I Know What You Did Last Summer (2015) และไปร่วมงานกับแรปเปอร์ Machine Gun Kelly ในเพลง Bad Things ในปีต่อมา ตามด้วยการไป collaborate กับศิลปินอื่นๆอีกมากมาย เธอออกจาก Fifth Harmony อย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม 2016 ท่ามกลางความไม่เซอร์ไพรซ์ของแฟนเพลง

ซิงเกิ้ลแรกของคามีล่าในปี 2017 “Crying In The Club” กลับไม่เปรี้ยงเท่าที่ควรจะเป็น อย่างไรก็ดีเธอวางแผนจะออกอัลบั้ม debut ในชื่อ The Hurting. The Healing. The Loving ในเดือนกันยายน แต่ทุกอย่างก็ถูกเลื่อนออกไป หลังจากความสำเร็จระบือโลกของซิงเกิ้ลที่สอง “Havana” (คาดว่าเธอเองก็ไม่คาดคิดว่ามันจะดังขนาดนั้น)

Havana เพลงที่มีผู้แต่งร่วมกันถึง 10 คน ครับ คุณอ่านไม่ผิด และผมก็พิมพ์ไม่ผิด 10 คน และสองใน 10 นั้นก็มีคามีล่า และฟาเรลล์ วิลเลี่ยมส์ร่วมอยู่ด้วย เป็นเพลงที่มีความพิเศษจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่มันจะดังไปทั่วโลก และติดอันดับ 1 บิลบอร์ดอยู่หลายสัปดาห์ จังหวะช้าโยก สัดส่วนของดนตรีคิวบัน (เสียงทรัมเป็ตนั่น) และป๊อบ/แร็ปที่กลมกล่อมลงตัว ใช้เสียงร้องของคามีล่าได้อย่างเปี่ยมประโยชน์ที่สุด มันเซ็กซี่ ติดหู ไพเราะ และทรงคุณค่า โดยส่วนตัวผมจัดให้มันเป็นเพลงป๊อบที่ประเสริฐสุดเพลงหนึ่งในปีที่ผ่านมา

ความสำเร็จของเพลงนี้ ทำให้คามีล่ามั่นใจในความเป็นตัวเธอเองมากขึ้น นั่นทำให้ชื่ออัลบั้มเปลี่ยนไปเป็น ‘Camila’ สั้นๆเท่านั้น รวมทั้งการโละเอาหลายๆเพลงออกจากแทร็คลิสต์ ซิงเกิ้ลที่ออกไปแล้วนอกจาก Havana ไม่ถูกนำมาเสนออีกครั้งในอัลบั้ม ที่มีความยาวเพียงแค่ 10 แทร็คนี้ (ไม่นับโบนัสแทร็ค ที่เป็น radio edit ของเพลง Never Be The Same)

แต่ร่องรอยของ The Hurting. The Healing. The Loving ก็ยังคงอยู่ในชื่อเพลงหลายๆเพลง และคำร้อง ผู้ฟังคงอดคิดกันไม่ได้หรอกว่า นี่คือบันทึกห้วงหนึ่งของชีวิตที่เธอจารึกความรู้สึกของการต้องพลัดพรากจากวงดนตรีวงแรกของเธอ กับทางเดินใหม่ที่.... คงไม่มีทางเหมือนเดิม (Never Be The Same) และเธอคงจะจดจำขวบปีเหล่านั้นไปตลอด (All These Years) การเป็นศิลปินเดี่ยว น่าจะเป็นหนทางที่สาวคนนี้จะทำอะไรได้ตามฝันของตัวเองได้มากกว่าเดิม (She Loves Control) เธออาจจะยังโหยหาว่าในวงการนี้จะหาเพื่อนแท้ได้ไหมนะ (Real Friends) แต่ก็นั่นแหละ ทุกอย่างมีได้ก็ต้องมีเสีย (Something’s Gotta Give) คือถ้าจะคิดมากจริงๆ ก็ดูเหมือนจะโยงไปเกี่ยวกับเรื่องการแยกทางกับ Fifth Harmony ได้เกือบทุกเพลง แต่ผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้มั้ง

ดูจะเริ่มเป็นเทรนด์พอสมควร กับการทำอัลบั้มความยาวสั้นๆ มีเพลงไม่กี่เพลง (ยุคสมัยของการทำเพลงเกือบ 80 นาที ให้เต็มซีดีมันผ่านไปแล้ว) แต่ต้องเป็นเพลงหัวกะทิ ไร้ฟิลเลอร์ Camila ก็มาในแนวนั้น ขาดเพียงแต่ว่า มันยังไม่ใช่หัวกะทิทุกเพลงจริงๆ และมีบางเพลงที่เรียกได้เต็มปากว่า filler อย่าง In The Dark

ความสุดยอดของ Havana ทำให้เพลงอื่นๆหมองไป เพราะฟังยังไงก็ไม่มีแทร็คไหนที่มีคุณภาพใกล้เคียง สุ้มเสียงชอง “Camila” เป็นเพลงป๊อบกระจ่างๆ มีความเป็นอคูสติกและริธึ่มในแบบของ Ed Sheeran และเมื่อมีจังหวะ กลิ่นอายของละตินมิวสิกก็จะโชยเข้ามาเสมอ ซึ่งนับเป็นเรื่องดีงาม เพราะมันเป็นลีลาดนตรีที่น้ำเสียงของคามีล่าโดดเด่นจริงๆ

เพลงช้าดูจะเยอะไปเสียหน่อย นอกเหนือจาก Havana ก็มีเพียง She Loves Control และ Inside Out เท่านั้นที่ชวนขยับแข้งขยับขาจริงๆ แต่ในความเยอะไปหน่อยของเพลงช้านั้นก็มีเพลงไพเราะมากๆอย่าง Real Friends และ Consequences ที่น่าประทับใจแต่แรกฟัง ผมชอบมากกว่าเพลงเปิดหัวสองเพลงนั่น ที่ดูจะเกร็งและกดดันไปสักนิด

ทั้งนี้ทั้งนั้น ความยอดเยี่ยมทั้งหมดก็ยังอยู่ที่เสียงร้องของคามีล่า มันเป็นการร้องเพลงที่ดรามาติก พลิ้ว และรัญจวนใจ แบบที่เราจะฟังได้เต็มอิ่ม ไม่ต้องรอเธอโผล่มานิดๆหน่อยเหมือนใน Fifth Harmony

น่าเสียดายครับ เป็นงานที่เกือบจะดี แต่ก็จบแค่พอใช้ได้เท่านั้น สัดส่วนเพลงดูจะไม่ถูกต้อง (ธรรมชาติของนักร้องละตินวัยรุ่นอย่างเธอ ไม่ควรจะทำเพลงช้ามากมาย) และน่าจะเอาซิงเกิ้ลเก่าๆมาใส่จะดูดีกว่าใส่เพลงแถมที่ซ้ำเดิม สรุปว่าเป็นงานป๊อบที่ฟังได้เพลินๆ และน่าจะถูกลืมไปได้ง่ายๆก่อนสิ้นปี อ้อ แต่เสียงจากนักวิจารณ์เมืองนอกค่อนข้างจะชมนะครับ คามีล่ายังมีเวลาอีกยาวไกลมากในเส้นทางนี้ รอดูงานชิ้นต่อไปของเธอครับ